Mga tao, kayo na nilalait ang Diyos sa inyong mga sinasabi at iniisip sa inyong mga puso, sa paniniwalang makakaligtas kayo rito, pakinggan ninyo ang tinig ng Diyos — isang tinig na naghihinagpis at nakakadurog ng puso, na ngayon ay pumapalaibig sa buong mundo. Hindi na kailangang pangunahan pa ang Kanyang poot, ngunit tinatawag Ka pa rin Niya, sapagkat nahihirapan Siya sa mismong isiping kailangan Ka Niyang parusahan.
Habang hindi pa lubos ang kadiliman ng iyong kaluluwa, tumakbo ka sa Tagapagpagaling at sa Liwanag. Habang ang dumanak na dugo ay hindi pa sapat upang bumuo ng lawa ng kamatayan, tumakbo ka sa Bukal ng Buhay. Tipunin mo ang kakaunting pag-ibig na natitira pa sa iyo at ituon ito sa Diyos. Patatawarin ka ng Pag-ibig dahil sa dakot na pagmamahal na iyon — ang tira matapos ang pagnanakaw ng laman at ni Satanas — na iaaalay mo sa Kanya.
Ang mga unang bunga at lahat ng pag-aari ng isa ay dapat italaga sa Diyos. Ngunit dahil hindi ninyo ito nagawa, O mga anak na pinagbayad Ko ng Aking buhay, ialay ninyo sa dakila, maawain, at makapangyarihang Panginoon ang anuman ang natitira pa sa inyo. Sa panloob na kahapusan ninyong ito — na hindi ebanghelikong kahirapan kundi pagkasalata ng tao — pigtasin mo ang huling barya mula sa iyong puso, kunin ito mula sa laman, at ibigay Mo sa Akin.
Alam Ko na para sa isang kaluluwang mahal Ko, mas madaling isakripisyo ang sariling buhay — dahil ito ay lulong sa pag-ibig — kaysa sa halaga ng pagsuko ninyo ng isang halik. At para sa pagsisikap mong ito — na napakalaki kumpara sa iyong iniaalay — bibigyan kita ng gantimpala na hindi masukat ang laki kaysa sa iyong regalo. Ibibigay Ko ito sa iyo, sa kondisyong lalapit ka sa Akin. Binabasbasan ko kayo, ang inyong Hesus.
Pinagmulan: ➥ LaReginaDelRosario.org