Ngayong umaga, dumating ang Anghel at nagsabi, “Nais kayong makita ng ating Panginoong Hesus at ng Mahal na Ina. Halika.”
Sumunod ako sa Anghel, at napunta kami sa isang Langiting hardin. Ang tanawing nasa harap ko ay nakamamangha sa ganda.
Dahil buwan ng Oktubre, lalong nagmukhang maganda at nagniningning ang Mahal na Ina. Nakatayo Siya sa loob ng isang maliit na bakod, nakasuot ng puting tunika na may napakagandang manipis na asul na mantle. Napakatangkad Niya at ang Kanyang mga kamay ay magalang na magkasama sa pananalangin.
Sabi ng Anghel, “Alam mo ba kung gaano kabanal ang Mahal na Ina at kung gaano Siya kadakila sa Langit?”
Biglang lumitaw ang ating Panginoong Hesus nang mga isang metro mula sa Kanyang Ina, sa kanan nito. Karaniwan ay nasa gitna ang hati ng Kanyang buhok, ngunit ngayon ay nasa isang tabi ito. Mukha Siyang napakaproud sa Kanyang Ina. Nakasuot Siya ng brown na sleeveless shawl. Ipinapakita nito na nagsusumamo Siya sa atin na parangalan ang Kanyang Ina. Ang kanilang mga puso ay lubos na nagkakaisa kaya gagawin ng Mahal na Ina ang lahat para mapaligaya ang Kanyang Anak.
Ang koro ng mga Anghel ay nag-awit ng pinakamagandang kanta para sa ating Mahal na Ina. Ang kanilang magkakasabay na tinig ay dalisay at langitin, at napagtanto kong nakikiisa ako, kumakanta kasama nila.
Humarap sa akin ang Anghel at nagsabing, “Ang boses mo ay sotto voce.” (isang mababa at malambot na tinig)
“Sabihin mo sa mga tao na parangalan ang Mahal na Ina sa buwang ito. Ito ang buwan ng Birhen ng Rosaryo. Gustong-gusto Niyang parangalan Siya ng mga bata rito sa lupa. Tingnan mo, ang ating Panginoon Mismo ay pinararangalan ang Kanyang Banal na Ina, at nais Niyang gawin din ito ng mundo. Dakila ang Atong Ina sa Langit.”
Hindi ito tungkol sa Kanyang pisikal na laki, kundi tungkol sa kung gaano Siya kapinarangalan at itinaas sa Langit. Napakabanal Niya. Siya ang Ina ng Diyos.
Ang Mahal na Ina ay nagliliwanag sa kaligayahan, kasabay ng pag-awit ng mga anghel at ng maraming magagandang bulaklak na inaalay sa Kanya.
Sabi ng Anghel, “Tingnan mo kung gaano kamahal ng ating Panginoon ang Kanyang Ina, kung paano Niya gustong kilalanin Siya ng mundo. Napakaproud Niya sa Kanyang Banal na Ina.”
“Valentina, dahil marami kang dinaranas na hirap, nais ng ating Panginoon na narito ka upang makatanggap ng kaunting aliw.”
Ipinagpatuloy namin ang masayang pag-awit habang nakatuon ang aming mga mata sa Mahal na Ina.
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au