Pazar günü Kutsal Ayin'den sonra, Kutlu Anne ve Bebek İsa'nın heykeli önünde dua etmek için Şapele gittim.
Kutlu Anne'yi onurlandırıp Rabbimiz İsa'yı yüceltirken şöyle dedim: “Kutlu Anne, çok güzel çiçeklerin var. Etrafın göksel çiçeklerle çevrili.”
O ise, “Tüm bunlar için çocuklarıma teşekkür ederim ama kalbim çok üzgün,” dedi.
“Ah, Kutlu Anne, pek mutlu görünmüyorsun,” dedim.
Şöyle dedi: “Oğlum dünyada bu kadar reddedilirken ve istismar edilirken nasıl mutlu olabilirim ki?”
“Ama Seni ve Oğlunu seven çok sayıda çocuk var,” dedim.
“Bazıları — evet, bizi seviyorlar ama çoğunluğu sevmiyor. Bize inanmıyorlar ve bizi reddediyorlar. Oğlumu çok derinden kırıyorlar,” dedi.
Gerçekten üzgün görünüyordu.
Orada dururken bir adam yaklaştı ve O'na dua etmek için elini Kutlu Anne'nin üzerine koyarak heykelini okşadı.
Şöyle dedi: “Bak Valentina, ona yardım etmemi istiyor ama üzerimde kir bıraktı. Bunun sebebi günahlarını itiraf etmemesi. İnsanlara günahlarını itiraf etmelerini söylemelisin. Bir insan için en zor şey budur; Günah Çıkarma'ya gitmek, tövbe etmek. Beni seviyorlar, kiliseye geliyorlar ama Günah Çıkarma'ya gitmek istemiyorlar. İçlerinde ne kadar kin varsa ya da ruhlarında ne sorun varsa onlara tutunuyorlar — bunları itiraf etmeleri gerekir.”
“İnsanlara heykelime dokunmamalarını söylemelisin. Kilisede hiç kimse bundan bahsetmiyor veya insanlara bunu öğretmiyor.”
“Çok üzgünüm, Kutlu Anne. Ona söyleyecektim ama çok hızlıca ayrıldı. Bu yüzden şimdi insanlar için kefaret ödeyeceğim,” dedim.
Mübarek Anne'nin elbisesinde, adamın elinin değdiği yerde kirli bir leke görebiliyordum. Bu, onun geride bıraktığı günah lekesiydi. Heykellerine hiçbir zaman dokunulmasını istemiyor. İnsanlar Günah Çıkarma'ya gitmediklerinde, içlerinde günah taşıdıkları için geride kir bırakırlar. İz, O'nun Güzel ve Leksiz Sureti üzerinde kalır. Çok üzgündü.
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au