ఆదివారం పవిత్ర misa తర్వాత, నేను పుణ్యమాత మరియు బాల యేసు విగ్రహం ముందు ప్రార్థించడానికి చపల్ (ప్రార్థనా మందిరం) కు వెళ్ళాను.
నేను పుణ్యమాతను గౌరవిస్తూ, మన ప్రభువైన యేసును స్తుతిస్తూ, “పుణ్యమాత, మీకు అందమైన పూలు ఉన్నాయి. మీ చుట్టూ స్వర్గపు పూలు ఉన్నాయి” అని చెప్పాను.
ఆమె, “ఇవన్నీ చేసినందుకు నా పిల్లలకు కృతజ్ఞతలు, కానీ నా హృదయం చాలా విచారంగా ఉంది” అని చెప్పారు.
నేను, “ఓ పుణ్యమాత, మీరు అంత సంతోషంగా కనిపించడం లేదు” అని అన్నాను.
ఆమె, “నా కుమారుడు ఈ లోకంలో ఇంతగా తిరస్కరించబడుతూ, అవమానాలకు గురవుతున్నప్పుడు నేను ఎలా సంతోషించగలను?” అని అన్నారు.
నేను, “కానీ మిమ్మల్ని మరియు మీ కుమారుడిని ప్రేమించే పిల్లలు చాలా మంది ఉన్నారు” అని చెప్పాను.
“కొంతమంది — వారు మమ్మల్ని ప్రేమిస్తారు, కానీ వారిలో చాలా మంది మమ్మల్ని ప్రేమించరు. వారు మమ్మల్ని నమ్మరు, మమ్మల్ని తిరస్కరిస్తారు. వారు నా కుమారుడిని తీవ్రంగా బాధపెడుతున్నారు” అని ఆమె చెప్పారు.
ఆమె నిజంగానే విచారంగా కనిపించారు.
నేను అక్కడ నిలబడి ఉండగా, ఒక వ్యక్తి దగ్గరకు వచ్చి, పుణ్యమాతను ప్రార్థించడం కోసం తన చేతిని ఆమె విగ్రహంపై ఉంచి తాకాడు.
ఆమె ఇలా అన్నారు, “చూడు వాలెంటినా, నేను అతనికి సహాయం చేయాలని అతను కోరుకుంటున్నాడు, కానీ నాపై మురికి మరకను వదిలాడు. ఎందుకంటే అతను తన పాపాలను ఒప్పుకోవడం లేదు. ప్రజలు తమ పాపాలను ఒప్పుకోవాలని నువ్వు చెప్పాలి. ఒక వ్యక్తికి అది అత్యంత కష్టమైన విషయం — పాప సంకీర్తనకు వెళ్లడం, మారుమనస్సు పొందడం. వారు నన్ను ప్రేమిస్తారు, చర్చికి వస్తారు, కానీ పాప సంకీర్తనకు వెళ్లడానికి ఇష్టపడరు. తమలో ఉన్న ద్వేషాన్ని లేదా తమ ఆత్మలో ఉన్న సమస్యను వారు అలాగే ఉంచుకుంటారు — దానిని వారు ఒప్పుకోవాలి.”
“నా విగ్రహాన్ని తాకవద్దని నువ్వు ప్రజలకు చెప్పాలి. చర్చిలో ఎవరూ దీని గురించి మాట్లాడరు లేదా ప్రజలకు దీని గురించి బోధించరు.”
నేను, “నన్ను క్షమించండి పుణ్యమాత. నేను అతనికి చెప్పబోయాను, కానీ అతను చాలా వేగంగా వెళ్ళిపోయాడు. అందుకే ఇప్పుడు నేను ప్రజల తరపున ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాను” అని అన్నాను.
ఆ వ్యక్తి చేయి ఆగిన చోట పుణ్యజనని వస్త్రంపై ఒక మురికి మరకను నేను చూడగలిగాను. ఆయన వదిలివెళ్లిన పాపపు మరక ఇది. ఆమె తన విగ్రహాలను ఎప్పుడూ తాకకూడదని కోరుకుంటారు. ప్రజలు పాపసంకీర్తన చేయనప్పుడు, తమలో పాపాన్ని మోసుకెళ్తారు కాబట్టి వారు మురికిని వదిలివేస్తారు. ఆ గుర్తు ఆమె అందమైన, నిర్మలమైన రూపంపై మిగిలిపోతుంది. ఆమె చాలా కలత చెందారు.