Asubuhi ya leo, nilipokuwa nikiomba, Malaika alikuja na kunipeleka Purgatori. Tulikuwa pamoja miongoni mwa roho wengi, tukiwafariji, ghafla, Malaika akasema, “Njoo, nitakuonyesha kitu. Tutamtembelea rafiki yako.”
Nikasema, “Oh, nashangaa tutamtembelea nani?”
Tulifika mahali ambapo, mwanzoni, nilifikiri ni sehemu fulani ya Purgatori. Ghafla, tukajipata tumesimama mbele ya mlango wa nyumba moja. Mlango ulikuwa wazi, na niliweza kumwona Veronique akiwa ndani.
Nikiwa na furaha, nikamwambia malaika, “Ala! Huyu ni rafiki yangu Veronique. Hii ni nyumba yake.”
Niliposimama mlangoni, nilitazama nje, na kulikuwa na watu wengi, wote ambao sikuwa nawajua.
Nikishangaa, nikawauliza watu hawa, “Nyinyi ni nani?”
“Tunatafuta msaada. Sisi ni wa eneo hili,” walijibu.
Nikawaambia, “Oh, nimefurahi kwamba hamkuji tu nyumbani kwangu, bali mmekuja pia nyumbani kwa Veronique.”
Malaika akatabasamu na kusema, “Ndiyo, wanatafuta msaada. Ni wengi sana.”
Veronique alisimama mlangoni akiwa anazungumza nao. Hakualika waingie ndani.
Malaika akasema, “Wanatafuta msaada wake kwa ajili ya sala.”
Roho hawa ni kutoka eneo ambalo Veronique anaishi. Wanatafuta msaada wake, wakija kwa ajili ya sala zinazosaliwa mara kwa mara nyumbani kwake kwa sababu wanafaidika nazo. Kulikuwa na wanaume na wanawake, na hawakuonekana kuwa wazee sana.
Walikuwa na msisitizo mkubwa, wakijaribu kuingia nyumbani kwake, lakini kwa sababu fulani Veronique hakualika waingie ndani. Hata hivyo, baadhi yao walifanikiwa kuingia ndani, wakati wengine walibaki nje.
Malaika alinionyesha kuwa roho zipo kila mahali, zikitafuta msaada wetu. Tunapaswa kukumbuka kuwaombea roho zote hizo Takatifu ambazo zamani ziliishi katika majirani yetu na tangu wakati huo zikafariki.
Tunapaswa kuwakumbuka hasa katika mwezi huu ujao wa Novemba.
Chanzo: ➥ valentina-sydneyseer.com.au