พระเยซูปรากฏตัวด้วยแสงสว่างที่ออกมาจากรอยปวดของพระองค์ พระองค์ตรัสว่า: "ผ่านี้คือพระเยซู ผู้เกิดเป็นมนุษย์"
"ท่านเห็นความเมตตามหากรุณาของข้าพเจ้า ความอภัยโทสะที่ไหลออกมาจากรอยปวดแห่งความรักของข้าพเจ้า จากช่วงเวลาหนึ่งไปถึงช่วงเวลาหนึ่ง จิตวิญญาณต่างๆ มาประกาศตัวต่อข้าพเจ้าเพื่อการตัดสินใจและจิตวิญญาณเหล่านั้นเต็มไปด้วยความไม่อภัยโทสะ ปรากฏว่านรกพิษมีผู้เช่นนี้อยู่เป็นจำนวนมาก ข้าพเจ้าตรงที่นี่มิได้กล่าวถึงความไม่อภัยโทสะซึ่งฝังตัวลงในใจอย่างลึก จิตวิญญาณนั้นเองก็ไร้อยู่กับสิ่งนั้น ความไม่อภัยโทสะที่มีหนักแน่นด้วยการตัดสินคือความเกรงกลัวที่ถูกพาไปและปล่อยให้ผลของมันเป็นพิษในใจและโลก"
"ไม่ใช่ว่าการเสียสละของข้าพเจ้านั้นไม่เพียงพอต่อผู้เช่นนี้ แต่ว่าจิตวิญญาณที่มีความเกรงกลัวเหล่านี้มิได้อนุโมทนากับการเสียสละด้วยกัน ข้าพเจ้าไร่อยู่กับสิ่งนั้น เมื่อเป็นเวลาแห่งความยากลำบากที่สุด จิตวิญญาณเหล่านั้นไม่สามารถรักได้ พวกเขามิได้รับอภัยโทสะของข้าพเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์"
"เพราะความเมตตามหากรุณาของพระเจ้าและความรักที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นประสงค์แห่งพระบิดา จิตวิญญาณเช่นนี้จึงปฏิเสธการตัดสินใจของพระเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ต่อพวกเขานี้ เป็นสัจธรรมให้ได้รับโอกาสในการอภัยโทสะ เพราะเมื่อฝึกอบรมความอดทนแก่บาปที่เกิดขึ้นกับตัวเอง จิตวิญญาณนั้นแสดงความรักของข้าพเจ้า หัวใจของเขาไม่มีสิ่งใดเป็นภาระแล้ว แล้วจึงถูกพาทำให้เข้าสู่ความรักแห่งพระเจ้าอย่างมากขึ้น"
"ในทางกลับกัน จิตวิญญาณที่ไม่อภัยโทสะนั้นก็เรียกร้องการตัดสินใจต่อตัวเอง เขามีความเป็นไปได้ว่าจะอยู่ในนรกพิษยาวหลายชั่วอายุคนนี้ เพราะเขาอาจจะแพร่ขยายความเกรงกลัวของหัวใจให้กับผู้อื่นด้วย นี่คือบาปที่ต้องทำลายพร้อมกับความไม่อภัยโทสะซึ่งถูกนำไปตัดสินในหัวใจของตัวเอง จิตวิญญาณเหล่านั้นมิใช่แต่จะรับผิดชอบต่อหัวใจของตัวเองเท่านั้น แต่ยังต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่พวกเขาแพร่ขยายให้กับหัวใจอื่นๆด้วย"
หัวใจที่ไม่ได้อภัยโทสะและมีความเกรงกลัวนั้นเหมือนเป็นปลาหนังคือสิ่งที่กินทุกอย่างในเส้นทางของมัน และทำลายพืชผลที่อยู่รอบๆ
"ข้าพเจ้าจะสอนเรื่องนี้ต่อไปอีกครั้ง ทำให้ทราบถึงสิ่งนี้"