Mijn zus, Mijn liefde,
Ik hou ervan om je over de Eucharistie te horen spreken, en ik zou willen dat deze kinderen, uit Mijn stem, horen wat Ik werkelijk verlang.
Als Mijn Vlees werkelijk voedsel is en Mijn Bloed werkelijk drank, waarom groei je dan niet in het leven van genade?
Er zijn velen die zich niet aan Mij voeden, en dit zijn degenen die Mij hebben ontkend of vergeten.
Maar er zijn ook velen die zich wel aan Mij voeden en toch niet vorderen. Terwijl bij anderen, met elke unie met Mij — de Eucharistie — er een toename in genade is.
Ik zal je de redenen voor deze verschillen uitleggen.
Er zijn de volmaakten die Mij zoeken enkel omdat ze weten dat Mijn vreugde is om verwelkomd te worden in de harten van mensen, en dat zij geen grotere vreugde hebben dan dit — één te worden met Mij. In hen wordt de eucharistische ontmoeting een versmelting, en het vuur dat van Mij uitgaat en van hen uitstraalt is zo sterk dat we, zoals twee metalen in een smeltkroes, één worden. Natuurlijk geldt: hoe volmaakter de versmelting, hoe meer de schepsel Mijn beeld, Mijn kwaliteiten en Mijn schoonheid aanneemt.
Zo weten zij die jij later "Heiligen" noemt — dat wil zeggen, de volmaakten die hebben begrepen wie Ik ben — zich met Mij te verenigen.
Maar in alle zielen die met ware vurigheid en een zuiver hart tot Mij komen, schenk Ik onzegbare genades en transformeer Ik die genade zodat zij het pad van het Leven kunnen bewandelen; en zelfs als zij geen heiligheid bereiken die door de wereld wordt erkend, bereiken zij altijd het eeuwige Leven, want wie in Mij blijft, heeft het eeuwige Leven. Voor alle zielen die weten hoe ze tot Mij moeten komen — met de vurigheid van de eerste en het vertrouwen van de tweede — en die Mij al de liefde geven waarvan zij in staat zijn, ben Ik bereid om wonderbaarlijke wonderen te verrichten, enkel om Mij met hen te verenigen.
De mooiste hemel is voor Mij in de harten van de schepselen die Mij liefhebben.
Voor hen, zelfs als de razernij van Satan alle kerken zou vernietigen, zou Ik weten hoe ik uit de Hemel moet neerdalen in eucharistische vorm.
Mijn engelen zouden Mij naar de zielen dragen die hongeren naar Mij, het Levende Brood dat uit de Hemel neerdaalt.
Dit is immers niets nieuws.
Toen het geloof nog een vlam van levende liefde was, kon Ik de zielen binnengaan die begraven lagen in kluizenissen of in ommuurde cellen. Kathedralen zijn niet nodig om Mij te huisvesten. Een door liefde gewijd hart is voor Mij genoeg.
Zelfs de grootste en meest schitterende kathedraal is voor Mij altijd te klein en te arm, omdat Ik Ben. Menselijke werken zijn onderworpen aan menselijke beperkingen, en Ik ben oneindig.
Maar het hart dat zichzelf opent voor de liefde, is voor Mij noch te klein, noch te arm.
Toch is de mooiste kathedraal die van jouw ziel, waarin God woont. God is in jou wanneer je in een staat van genade bent. En het is van jouw hart dat God een altaar wil maken.
Ik zeg je mijn zegen en ik heb je lief.
Je geliefde Jezus.
Bron: ➥ LaReginaDelRosario.org