فرزندان عزیزم، مریم عذرای پاک، مادر همه ملتها، مادر خدا، مادر کلیسا، ملکه فرشتگان، پناه گناهکاران و مادر مهربان تمام کودکان زمین — بنگرید فرزندانم، او حتی امروز نیز نزد شما میآید تا شما را دوست بدارد و برکت دهد.
فرزندانم، قلب من غمگین است و چشمانم برای تمام جنایاتی که از ارتفاعات آسمان میبینم اشک میریزد!
چه بلایی سر فرزندانم دارد میآید؟ هنوز هم کودکان یکدیگر را میکشند — این دنیایی بیمار است!
من از حاکمان درخواست میکنم: «اقدام کنید و این قتلعام را متوقف کنید! جلوی کوچکترین کودکان را بگیرید؛ اگر همین حالا این کار را نکنید، تلخترین پشیمانیها را خواهید کرد زیرا آن کودکان تبدیل به جنایتکار خواهند شد!»
دوست ندارم زمین را از بالا اینگونه ببینم: کشتارها، جنگها، بدکرداریها و ظلمها — دیگر هیچ صلحی برای ملتها باقی نمانده است.
متوقف شوید، و من دوباره فریاد میزنم: «اقدام کنید!»
چه بسیار زنانی که به دست مردان از پا درآمدهاند! در یک سال چند نفر هستند؟ شما میدانید، مگر نه؟ بسیار زیاد، و این تنها یک معنا دارد: مراقب باشید، مراقب پسرانتان باشید و در کنار دختران من بایستید. هر کاری از دستتان برمیآید بکنید تا مطمئن شوید آنها محافظت میشوند؛ آنها مادران هستند، مادر خواهند شد؛ هیچ مادری نباید دختری را در چنین سن کمی از دست بدهد. خدا تصمیم میگیرد چه زمانی وقت بازگشت به خانه اوست، اما خدا نمیپذیرد که کودکان به دست کودکان دیگر به خانه او بازگردند.
عجله کنید و متحد شوید؛ متحد شوید و یکدیگر را دوست بدارید. تمام اینها به این دلیل اتفاق میافتد که شما همه چیز را از دست دادهاید؛ خود را وقف تعقیب چیزهای بیهودهای کردهاید که هیچ چیزی به شما ندادهاند — آنها فقط شما را از عشق و فیض خدا دور کردهاند — و بنابراین شیطان جای خدا را گرفته است چون شما اجازه دادید، و نتایج درست پیش چشمان شماست.
به خدا بازگردید، به سادگی بازگردید، برای چیزهای ساده ارزش قائل شوید: با هم بودن، لذت بردن از یک وعده غذا با صمیمیت؛ اگر این کار را نکنید، این زمین دشمن شما خواهد شد.
ستایش باد پدر، پسر و روحالقدس.
فرزندان من، مریم مقدس همه شما را دیده است و همه شما را از اعماق قلبش دوست داشته است.
شما را برکت میدهم.
دعا کنید، دعا کنید، دعا کنید!
بانوی ما لباس سفید با شنلی آسمانی به تن داشت؛ تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت و در پاهایش تاریکی بود.