“…Το Λάδι του Μαΐου Είναι το Λάδι των Θαυμάτων. Το Λάδι της Θεραπείας. Το Λάδι της Απελευθέρωσης.
Λάδι που απελευθερώνει. Λάδι που θεραπεύει.
Λάδι που αποκαθιστά και consacrates: το άλειμμα του Πνεύματος.
Μέσω του αλείμματος με το Λάδι του Μαΐου από τον Ευλογημένο Κήπο της Παρθένου Μαρίας της Συμβίωσης, λαμβάνει κανείς απευθείας το άλειμμα του Αγίου Πνεύματος.
Δεν πρέπει πάντα να σκέφτεστε μόνο τους εαυτούς σας φέρνοντας μόνο λίγο λάδι για εσάς.
Δεν πρέπει πλέον πάντα να σκέφτεστε μόνο τους εαυτούς σας, γιατί αυτό οδηγεί επίσης σε πνευματικό εγωισμό. Πρέπει να φέρετε αρκετά λίτρα λαδιού για να ευλογηθούν από την Παρθένο της Συμβίωσης και στη συνέχεια να το εμφιακίσετε αυτό το Λάδι — ακόμα και προσωπικά — για να το δώσετε σε συγγενείς, φίλους και τους αρρώστους.
Πολλοί έχουν πέσει στον πνευματικό εγωισμό: σκέφτονται μόνο τους εαυτούς τους, πάντα και μόνο για τη δική τους σωτηρία, τη δική τους θεραπεία, την δική τους απελευθέρωση. Και δεν σκέφτονται ποτέ τους πολλούς ανθρώπους που καταστρέφονται.
Πολλοί έχουν πέσει στην παγίδα της πνευματικής εγωΐσθης, σκέφτονται πάντα και μόνο τη δική τους σωτηρία, τη δική τους θεραπεία και τη δική τους απελευθέρωση — χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ότι υπάρχουν άλλοι που βρίσκονται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτούς και οι οποίοι, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να βοηθηθούν και όχι να καταδικαστούν, να βοηθηθούν πραγματικά με αδελφική αγάπη.
Η δωρεά ακόμα και ενός απλού μπουκαλιού του Αγίου Μαΐου Ελαίου — το καθαρότερο ελαιόλαδο που έχει ευλογηθεί από την Παναγία — είναι μια πράξη φιλανθρωπίας: είναι μια πραγματική πράξη φιλανθρωπίας.
Το να δίνεις το Ελάιο του Μαΐου — το Ελάιο των Θαυμάτων — είναι μια πράξη φιλανθρωπίας επειδή, μέσω αυτού, αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να λαμβάνουν και να επιτυγχάνουν χάρες, θεραπείες και απελευθερώσεις· επομένως, είναι ένα μεγάλο δώρο, μια μεγάλη βοήθεια, μια μεγάλη παρηγοριά και μια πηγή στήριξης.
Έχετε καταλάβει τη σημασία του Αγίου Ελαίου του Μαΐου, το οποίο η Παρθένος της Συμβίωσης ευλογεί τακτικά κάθε 5 Μαΐου εδώ και κάποιο καιρό στον Ευλογημένο Κήπο στο Μπρίντισι — Νέα Κάνα, Μικρή Φάτιμα, Μικρή Λούρδ, Καταφύγιο των Εκλεκτών των Τελευταίων Χρόνων, Οάση της Θείας Παρηγορίας, Μικρή Βηθλεέμ, Κιβωτό της Σωτηρίας;
Έχετε καταλάβει τη σημασία της οργάνωσης αγίων Μαριάνοιων προσκυνημάτων κάθε 5 του μηνός, φτάνοντας στον Κήπο στις 4:00 μ.μ. για να προσευχηθείτε τον Αγίιο Ροζάριο;
Έχετε καταλάβει τη σημασία του αλατιού που ευλογείται απευθείας από τον Άγιο Μιχαήλ τον Αρχάγγελο, κάθε 5 Σεπτεμβρίου;
Και τόσες πολλές άλλες χάρίες που, δυστυχώς, δεν έχετε κατανοήσει. Δεν τις έχετε κατανοήσει πλήρως.
Πολλοί έρχονται στον Ευλογημένο Κήπο για να λάβουν χάρίες θεραπείας, deliverance και αιώνιας σωτηρίας. Όλα αυτά είναι σωστά· είναι ευχάριστα στον Θεό και στη Παναγία. Αλλά πρέπει επίσης να προσευχόμαστε και για τους άλλους.
Πολλοί άλλοι έρχονται στον Ευλογημένο Κήπο όχι από πίστη, αλλά από περιέργεια, και αυτό δεν είναι αποδεκτό σε καμία περίπτωση.
Κάποιος έρχεται στον Ευλογημένο Κήπο για να προσευχηθεί, να μελετήσει τα Μυστήρια του Αγίου Ροσαρίου, να τραγουδήσει, να επαινέσει, να κάνει μετάνοια, να ζητήσει χάρίες θεραπείας και deliverance, να προσευχηθεί για τους σωματικά και πνευματικά ασθενείς, για τους ναρκμανθέντες, για όλους. Αλλά όχι για να κοιτάζει με περιέργεια, γιατί η περιέργεια δεν προέρχεται ποτέ από τον Θεό.
Η περιέργεια δεν προέρχεται ποτέ από τον Θεό.
Πρέπει να μάθουμε να πιστεύουμε χωρίς να βλέπουμε.
Η πίστη, όπως σας λέμε πάντα, είναι η ουσία των πραγμάτων που δεν φαίνονται.
Συνεπώς, πρέπει να μάθουμε να πιστεύουμε χωρίς να βλέπουμε γιατί, αν χρειάζεται να δούμε για να πιστέψουμε, σημαίνει ότι δεν πιστεύουμε ακόμα. Αν χρειάζεται πάντα να βλέπουμε, σημαίνει ότι δεν υπάρχει αληθινή πίστη, αλλά μια μορφή αισθησιασμού: ο αισθησιασμός περνάει, αλλά η Πίστη παραμένει.
Όταν έρχεστε στον Ευλογημένο Κήπο, ακριβώς όπως όταν πηγαίνετε σε οποιοδήποτε άλλο μέρος Εμφανίσεων, δεν πηγαίνετε από περιέργεια αλλά επειδή πιστεύετε. Δεν πηγαίνετε αναζητώντας ένα σημάδι συνέχεια, γιατί τότε πέφτετε στον αισθητηριασμό, ο οποίος, όπως είπα πριν λίγο, περνάει: ο αισθητηριασμός περνάει, αλλά η Αληθινή Πίστη και η Αληθινή Πίστη, από την άλλη πλευρά, παραμένουν.
Πρέπει να καθαρίσετε τον εαυτό σας!
Πρέπει να καθαρίσουμε βαθιά τον εαυτό μας και να μεγαλώσουμε στην αληθινή Πίστη.
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η Πίστη είναι πραγματικά η Ουσία των Αόρατων πραγμάτων.
Πρέπει να πιστεύουμε χωρίς να βλέπουμε.
Πρέπει να καθαρίσουμε τον εαυτό μας από τον αισθητηριασμό, από την επιθυμία να θέλουμε πάντα να βλέπουμε, γιατί η Πίστη έχει τα δικά της μάτια — πνευματικά μάτια, όχι σωματικά, αλλά πνευματικά. Πρέπει να κατανοήσουμε όλα αυτά.
Πολλοί πηγαίνουν σε μέρη εμφανίσεων απλώς από περιέργεια και φεύγουν νιώθοντας πιο άδειοι από πριν.
Πολλοί πηγαίνουν σε μέρη εμφανίσεων αναζητώντας τι άλλο ξέρει κανείς, μεγάλα σημάδια, πέφτοντας σε μια φευγαλέα αισθητηριακή εμπειρία.
Λιγότεροι όμως πηγαίνουν πραγματικά από Πίστη επειδή πιστεύουν: μπορεί και να λάβουν κάποιο σημάδι, αλλά πιστεύουν ήδη.
Πολλοί έρχονται σε μέρη φανιώσεων μόνο και μόνο για να αναζητήσουν κάποιο μεγάλο σημάδι, πέφτοντας στον ηλιοκαύλεια (sensationalism). Μετά, απογοητεύονται και εξαφανίζονται.
Πολλοί φορές, οι χάρες δεν επιτυγχάνονται επειδή οι άνθρωποι προσεύχονται άρρηκτα.
Πολύ συχνά, οι χάρες δεν επιτυγχάνονται επειδή οι άνθρωποι προσεύχονται άρρηκτα, προσεύχονται πολύ λίγο ή προσεύχονται με διάσπαση της προσοχής· επειδή δεν υπάρχει αληθινή πίστη, επειδή υπάρχει μόνο η ηλιοκαύλεια.
Πολλές άλλες φορές, οι χάρες δεν επιτυγχάνονται επειδή οι άνθρωποι πηγαίνουν σε μέρη ψευδών φανιώσεων· επομένως, πηγαίνοντας σε μέρη ψευδών φανιώσεων, ψευδείς αποστολές και ψευδείς προφητικές αποκαλύψεις, είναι σαφές ότι δεν επιτυγχάνεται τίποτα.
Περνούν χρόνια και δεν επιτυγχάνεται τίποτα, επειδή δεν υπάρχει τίποτα εκεί: εφόσον δεν υπάρχει πραγματική θεία παρουσία, καμία πραγματική πνευματική εκδήλωση της Ουράνιας Δίκης, δεν επιτυγχάνεται τίποτα.
Δίκαια η ψυχή αναρωτιέται γιατί δεν συμβαίνει πραγματική θεραπεία ή πραγματική απελευθέρωση· δίκαια, δίκαια, ένας έξυπνος άνθρωπος θέτει στον εαυτό του ορισμένα ερωτήματα.
Πολύ δίκαια, ένας άνθρωπος που για χρόνια πηγαίνει σε ένα μέρος φανιώσεων, προσεύχεται — ίσως και να προσεύχεται καλά — κι όμως δεν λαμβάνει καμία χάρη, αναρωτιέται γιατί δεν τη λαμβάνει.
Επαναλαμβάνω: τόσο συχνά η χάρη δεν έρχεται επειδή κάποιος προσεύχεται άρρηκτα, προσεύχεται πολύ λίγο ή επειδή δεν είναι ένα μέρος αληθινών φανιώσεων.
LABEL_ITEM_PARA_38_334E42E341
Πολύ συχνά, ο Κύριος σου αφήνει πόνο, suffering, αρρώστια — ένα αγκάθι στο πλευρό σου — ως δώρο, ένα δώρο αγιασμού. Δεν το είχες ξανασκεφτεί έτσι.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν δεν λαμβάνουν χάρες, είναι μόνο επειδή προσεύχονται άσχημα, προσεύχονται πολύ λίγο, δεν πιστεύουν πραγματικά, ή επειδή δεν είναι ένας αυθεντικός τόπος εμφανίσεων. Όμως, πολύ συχνά, αυτοί μπορούν να είναι τόποι αληθινών εμφανίσεων όπου, παρόλο που οι άνθρωποι προσεύχονται καλά, η χάρη δεν έρχεται επειδή πρέπει να κουβαλήσουν έναν σταυρό.
Υπάρχουν διάφορες αλήθειες: όλοι, φυσικά, θα πιστέψουν την αλήθεια που τους ταιριάζει καλύτερα, αλλά, προφανώς, η αλήθεια βρίσκεται πάντα στα χέρια του Θεού. Όλοι πιστεύουν και θα πιστέψουν την αλήθεια που τους ταιριάζει καλύτερα.
Υπάρχουν ψυχές για τις οποίες είναι βολικό να πιστεύουν ότι η χάρη δεν ήρθε επειδή όλα ήταν ένα ψέμα.
Υπάρχουν ψυχές που, από την άλλη πλευρά, πιστεύουν ότι η χάρη δεν ήρθε — και δεν έρχεται — επειδή προσεύχονται άσχημα ή δεν πιστεύουν αρκετά.
Υπάρχουν εκείνοι που είναι πιο έξυπνοι και σκέφτονται επίσης αυτό, και είναι μια μεγάλη αλήθεια: ότι η χάρη δεν έρχεται επειδή ο Κύριος αγαπά να στεφανώνει τους Εκλεκτούς Του με αγκάθια.
Ο Σταυρός είναι επίσης ένα Δώρο από τον Θεό για την προσωπική ιεροποίηση.
Φυσικά, επαναλαμβάνω, όλοι θα πιστέψουν ό,τι θέλουν: υπάρχουν εκείνοι που, με αλήθεια και με καθαρή συνείδηση, θα φτάσουν στην αληθινή Αλήθεια· υπάρχουν όμως και άλλοι, που θα προσφέρουν τη δική τους εξήγηση, τη δική τους δικαιολογία, η οποία δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια.
Οι καλές ψυχές, οι δίκαιοι και εκείνοι με σωστές συνειδήσεις θα φτάσουν στην αληθινή Αλήθεια για το γιατί δεν λαμβάνουν χάρες· άλλοι όμως, θα προσφέρουν εξηγήσεις που εξυπηρετούν τη δική τους ευκολία αλλά τελικά δεν αντιστοιχούν στην αλήθεια.
Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους κάποιος δεν λαμβάνει πολλές χάρες.
Υπάρχουν εκείνοι που σίγουρα προσεύχονται άσχημα ή προσεύχονται πολύ λίγο. Υπάρχουν εκείνοι που έχουν λίγη πίστη και παραπλάνουν τον εαυτό τους νομίζοντας ότι πιστεύουν· επομένως, η χάρη δεν έρχεται. Σε πολλές περιπτώσεις όμως, η χάρη δεν έρχεται επειδή πρέπει να κουβαλάς τον Σταυρό, πρέπει να αγκαλιάζεις τον Σταυρό και πρέπει να ιεροποιείς τον εαυτό σου καθώς περπατάς σε αυτό το μονοπάτι.
«Αλλά δεν θέλω τον βαρύ Σταυρό» — πρέπει ο comunque να τον κουβαλάς.
«Αλλά δεν θέλω αυτόν τον Σταυρό και δεν μου αρέσει· δεν τον θέλω, δεν τον αναζήτησα, δεν τον επιθυμώ». Αλλά κανείς δεν αναζητά ή δεν επιθυμεί έναν Σταυρό. Συνναντάς τον Σταυρό, τον αγκαλιάζεις και τον κουβαλάς με αγάπη. Κανένας άνθρωπος, καμία ψυχή δεν θέλει έναν Σταυρό· κανείς δεν επιθυμεί να κουβαλά τον Σταυρό, αλλά ο Σταυρός είναι εκεί παρ' όλα αυτά, και είναι ορατός.
Λοιπόν, όλα αυτά σημαίνουν ότι ο Σταυρός δεν είναι κάτι που αναζητάς, αλλά κάτι που βρίσκεις στη δική σου ζωή· δεν τον αναζητάς: μπορείς να τον αποδεχτείς ή όχι, αλλά σε κάθε περίπτωση, ο Σταυρός είναι εκεί. Ο Σταυρός παραμένει.
Ο Σταυρός είναι ανάμεσά σας, όπως σας λέμε πάντα από τον Ουρανό: ο Σταυρός είναι ανάμεσά σας.
Πολλοί πιστεύουν ότι ο Σταυρός είναι κατάρα από τον Θεό. Αλλά, αντίθετα, είναι祝福 ευλογία· είναι ένα Δώρο από τον Παντοδύναμο Πατέρα για την αγιασμό σας.
«Αλλά δεν μου αρέσει αυτός ο Σταυρός» — πρέπει να τον κουβαλήσεις ούτως ή άλλως. Υποκύψου σε αυτόν, διατηρείς μια πνευματική στάση υπομονής και τον κουβαλάς. Αλλά τώρα, εξαπατώ τον εαυτό μου thinking ότι είμαι θεραπευμένος: μην εξαπατάς τον εαυτό σου thinking ότι είσαι θεραπευμένος γιατί ξέρουμε ότι δεν είσαι θεραπευμένος. Αν εξαπατήσεις τον εαυτό σου, είναι χειρότερο, γιατί αν το κάνεις, θα ξυπνήσεις την επόμενη μέρα και ο Σταυρός θα είναι ακόμα ακριβώς δίπλα σου.
Μην εξαπατάτε τον εαυτό σας. Μην εξαπατάτε τον εαυτό σας.
Το Σταυρό βρίσκεται ανάμεσά σας...”
Πηγές: